Πολλές φορές έχει τύχει, ειδικά όταν συνδέομαι σε απομακρυσμένους υπολογιστές, να εκτελώ μία εντολή για παραπάνω από μία φορές, προσπαθώντας να δω την εξέλιξη μιας διαδικασίας. Η λύση στο πρόβλημα είναι η εντολή watch.

Η watch εκτελείται με παράμετρο την εντολή που μας ενδιαφέρει να εκτελούμε περιοδικά και αναλαμβάνει έργο. Κάθε δύο δευτερόλεπτα ανανεώνει την οθόνη με το αποτέλεσμα της εντολής. Μπορούμε να αυξήσουμε το διάστημα μεταξύ των εκτελέσεων με τη παράμετρο -n ή να υπογραμμίζεται τα σημεία της εξόδου της εντολής που αλλάξαν από την προηγούμενη εκτέλεση με τη παράμετρο -d.

Ένα τυπικό παράδειγμα εκτέλεσης της εντολής watch είναι

watch -n 5 -d date


η εκτέλεση του οποίου θα μας δίνει την ώρα, υπογραμμίζοντας ότι άλλαξε κάθε 5 δεύτερα. Φυσικά τίποτα (?) χρήσιμο δεν μπορείς να κάνεις με αυτή!

Η watch είναι χρήσιμη όταν παρακολουθούμε την εξέλιξη του μεγέθους καταλόγων

watch -n 5 du -sm bigdir/


Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε εισαγωγικά εάν η εντολή μας είναι πιο σύνθετη π.χ. Όταν θέλουμε να δούμε τα αρχεία που δημιουργεί ο μόνο ο χρήστης seadog

watch -n 5 "ls -lh | grep seadog"


Τα εισαγωγικά θα φανούν χρήσιμα και όταν χρησιμοποιούμε wildcards. Για παράδειγμα εάν θέλουμε να μάθουμε το μέγεθος των αρχείων στον κατάλογο που είμαστε και χρησιμοποιήσουμε την εντολή

watch du -sm *


και κατά τη διάρκεια εκτέλεσης εμφανιστεί ένα νέο αρχείο ή κατάλογος στο directory που παρακολουθούμε, αυτό δεν θα εμφανιστεί στην watch. Αυτό συμβαίνει γιατί το wildcard μεταφράζεται σε αρχεία, από το κέλυφος, όταν εκτελείται η watch και όχι σε κάθε εκτέλεση της du. Η εκτέλεση της εντολής με εισαγωγικά θα μας δώσει το επιθυμητό αποτέλεσμα

watch "du -sm *"


Η εντολή watch βρίσκεται στο πακέτο procps στο debian και στο ubuntu και πιθανότητα υπάρχει ήδη στο /usr/bin του υπολογιστή σας!

Πολλοί ξέρουν το utility top, αν και οι περισσότεροι δεν ξέρουν ότι είναι ένα πραγματικά δυνατό εργαλείο, με πολλές παραμέτρους και όχι απλά μια οθόνη με τα πιο “βαριά” προγράμματα που τρέχουν, ταξινομημένα.

Πρόσφατα ανακάλυψα το utility iftop, που έχει την ίδια αρχή λειτουργίας με το top, αλλά εμφανίζει ταξινομημένες, με κριτήριο την κατανάλωση πόρων, τις διακτυακές συνδέσεις του υπολογιστή. Δηλαδή τις συνδέσεις που κάνουν τη περισσότερη κίνηση στο δίκτυο. Για την εκτέλεση του iftop φυσικά χρειάζονται επαρκή δικαιώματα για να διαβάσει το interface, οπότε το εκτελούμε ως root (ή με sudo).

Το iftop παρουσιάζει ξεχωριστά το την εισερχόμενη και εξερχόμενη κίνηση κάθε σύνδεσης και το συνολικό εύρος γραμμής που καταναλώνουμε. Μπορούμε να παρακολουθήσουμε μόνο συγκεκριμένα δίκτυα, πόρτες ή τύπους πακέτων. Για παράδειγμα η εντολή iftop -f 'port http' θα παρουσίαζει μόνο την κίνηση web. Επιπλέον μπορούμε να βάλουμε τη κάρτα σε ‘promiscuous mode’ ώστε να παρακολουθούμε όλο την δικτυακή κίνηση που περνά από τη κάρτα μας και όχι μόνο τα πακέτα που αναφέρονται στη δικιά μας κάρτα.

Γενικά το iftop συμπεριφέρεται σταθερά και παρουσιάζει με ωραίο και πρακτικό τρόπο την κίνηση του δικτύου. Αφού είναι πρόγραμμα γραμμής εντολών μπορεί να εκτελεστεί χωρίς προβλήματα από εξυπηρετητές που παρακολουθούμε εξ’ αποστάσεως.

Το iftop υπάρχει σε πακέτο στα ubuntu και debian repositories.

Έκανα και εγώ το bleeding edge upgrade στο laptop μου για να γευτώ τα τελευταία τεχνολογικά κατορθώματα της κοινότητας του Ελεύθερου Λογισμικού αλλά είχα από το πρώτο 15′ κακή εμπειρία. Και όταν λέω κακή εμπειρία, να μην βιαστούν οι υπέρμαχοι των Vista και της M$ να χαρούν, γιατί ο πήχης έχει ανέβει τόσο ψηλά τα τελευταία χρόνια στις διανομές Linux που κακή εμπειρία είναι να μην παίζει άψογα μετά από upgrade και όχι καθαρή, νέα εγκατάσταση το εξειδικευμένο feauture που είχες φτιάξει στο μηχάνημά σου.

Σε εμένα λοιπόν δεν έπαιξε αμέσως το κρυπτογραφημένο (με encfs) home το οποίο ήθελε μια επιπλέον γραμμή στο config του που αύξανε την ασφάλεια. Το fix ήταν τόσο μικρό και γρήγορο (και το κάλυπτε η τεκμηρίωση) που ούτε καν θυμάμαι τι έκανα και που.

Το απογοητευτικό bug ήταν όμως τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν με το suspend/hibernate του υπολογιστή. Ο NetworkManager είναι πιο ασταθής από τον προηγούμενο και το σύστημα δεν αποκαθιστά πάντα την σύνδεση με το δίκτυο μετά το resume. Βέβαια ένα ’sudo killall -9 NetworkManager && sudo NetworkManager’ κανεί την δουλειά αλλά γιατί να παίζει χειρότερα από πριν;.

Εφτιαξά λοιπόν και το δίκτυο και βάζω να ακούσω λίγη μουσική αλλά δεν ακουγόταν τίποτα! Αυτό πάει πολύ! Δηλωμένο bug με την συγκεκριμένη alsa έκδοση και τον Intel HD driver ήχου, αλλά πριν έπαιζε! Ευτυχώς για το Gutsy το πρόβλημα λύνεται -όπως συμβουλεύει η σελίδα Gutsy Intel HD Audio Controller μόνο με ένα

~# aptitude install linux-backports-modules-generic
~# echo "options snd-hda-intel model=dell-m42" >> /etc/modprobe.d/alsa-base

στο latitude d820 που έχω.

Με λίγα λόγια το Gutsy είναι εδώ, παίζει αξιοπρεπώς αλλά όπως και το Feisty τις πρώτες μέρες δεν σου δίνουν την αίσθηση του σταθερού μηχανήματος. Δεν έχω διαπιστώσει εάν απλά συμβιβάζομαι με τα προβλήματα ή τρέχει κανένα περίεργο δαιμονάκι με reinforced learning τεχνικές που διορθώνει το σύστημα σύμφωνα με τις προτιμήσεις σου… Γιατί από τους Software Freedom Fighters όλα να τα περιμένεις!